Welkom op mijn site, Talya Nagtegaal

Na mijn laatste wedstrijd in Italië was het even uitrekenen of ik nog genoeg geld had voor de laatste Europa Cup wedstrijd in Lenk, Zwitserland.  Gelukkig kon ik dit nog bij elkaar sprokkelen en heb ik deze laatste wedstrijd nog kunnen rijden op 22 en 23 maart 2013.

Op donderdag konden we trainen. ’s Nachts had het gesneeuwd en er lag een mooie 10 cm poeder de volgende ochtend. Het was gelukkig niet te warm want dat was het de andere dagen wel geweest en helaas voor de volgende dag ook weer voorspeld. Bij de startsectie had ik een obstakel waar ik elke keer viel maar na een paar keer oefenen lukte het me. De rest van de course had ik onder controle. En dus had ik een goed gevoel voor de volgende dagen.

De eerste wedstrijddag, vrijdag,  was heel erg warm en dus was de course ook traag. Het was dan ook heel anders racen. Bij de training kon ik nog even samen rijden met een Duits meisje en kon ook vlak bij blijven. Doordat zij een coach heeft die altijd de juiste lijn door geeft dacht ik dat ik goed zat. Helaas bij mijn eerste kwalificatie bleek dat ik een 18^e tijd had en dus niet snel genoeg. Doordat ik een paar kleine fouten had gemaakt wilde ik in de tweede run mijn tijd verbeteren. Deze tweede kwalificatie ging dan ook lekker voor mijn gevoel maar eenmaal beneden bleek mijn tijd langzamer en de andere meiden een stuk sneller. Helaas dus 24^e geworden.

Zaterdag had het gelukkig weer wat gevroren ’s nachts, de course was dan ook weer sneller. Bij de training ging de eerste run lekker. Ik had een goed gevoel. Bij de tweede trainingsrun wilde Milina achter me aan. Ze was de eerste wedstrijddag gevallen en had nog geen goede lijn te pakken. Doordat ik bij het obstakel viel waar ik de trainingsdag ook de hele tijd viel, ging ze me voorbij en reed ik dus achter haar aan in plaats van andersom. Bij een schans kwam ze in de lucht vol achterop en kon dit niet meer herstellen voor de landing. Ze viel dus vol op haar zij en borst waar ze de dag ervoor ook al op was gevallen. Doordat de pijn veel erger was dan de dag ervoor en ze ook moeilijk kon ademen, werd ze per helikopter afgevoerd naar het ziekenhuis. Doordat ik vlak achter haar zat en dit allemaal zag gebeuren, was ik zelf een beetje in shock. Ik ben dan ook even rustig boven bij de start gaan zitten om het allemaal te laten bezinken. Mijn eerste kwalificatierun ging niet goed. Ik was teveel aan het nadenken en remde overal. Mijn kwalificatietijd was dan ook niet goed. Ik ging mijn best doen om alles uit mijn hoofd te zetten en bij mijn tweede run niet meer te remmen. Dit ging naar mijn zin, al remde ik nog af en toe. Ik dacht dat mijn tijd ieder geval beter zou moeten zijn. Ik kwam beneden en weer was dit niet het geval. Ik ben 26^e geworden.

Alle Nederlanders hadden dit weekend hetzelfde probleem dat we dachten sneller te zijn maar het uiteindelijk niet waren. We wisten dan ook niet wat we verkeerd deden. Er zijn bij boardercross verschillende facetten waar het mis kan gaan; wax, de lijn die je rijdt en de techniek die je gebruikt. We wisten het allemaal niet en zijn dan ook lekker van de zon gaan genieten. Hopen dat het nieuwe seizoen beter wordt dan het geëindigde.

Ik heb mijn eigen doelen gehaald en daar ben ik blij mee. Deze doelen waren: 1) Blessurevrij blijven, 2) Limieten voor het Nederlands team halen; die heb ik half behaald. Ik heb namelijk het deel van de bespreeklimiet gehaald. 3)Techniek verbeteren, ik kan schansen beter springen. 4) Plezier maken; dit heb ik zeker gedaan.

Nogmaals wil ik al mijn sponsoren bedanken: Protest voor de kleding, Barts voor warme handschoenen en mutsen, Oakley voor een mooie goggle, Frosty/Mk skiservice voor de wax en Albert Heijn Vos.

En dan natuurlijk mijn persoonlijke sponsoren nog; Nitro snowboards, Poc voor al mijn protectie en goggle’s en Dinami fitness voor het trainen in de fitness.

Ook alle andere mensen die mij gesteund en geholpen hebben, wil ik bedanken. De komende tijd blijf ik fysiek door trainen maar ook zeker mijn snowboardspecifieke training laat ik niet vallen. Dit om volgend seizoen nog beter in te kunnen gaan.

De zomer is voor mij ook om meer sponsoren en donateuren te zoeken. Zodat ik nog beter mijn seizoen door kan komen. Natuurlijk kan iedereen mij helpen. Alle kleine beetjes helpen en ben dan ook met een klein bedrag van veel mensen “geholpen”. Stuur me gerust een email naar talyanagtegaal@hotmail.com.

Wat een lange tijd is het al weer sinds mijn laatste blog. De afgelopen tijd heb ik veel wedstrijden gehad en weinig tijd om een nieuwe blog te schrijven.

Het waren niet alleen veel wedstrijden maar het ging ook steeds beter. Na de wedstrijden in Duitsland waar ik in mijn vorige blog over schreef, ben ik naar de Nederlands kampioenschappen in Laax, Zwitserland gegaan. En nu ben ik weer net terug uit Italië.

Bij de Nederlandse kampioenschappen doe ik altijd aan meerdere onderdelen mee. Voor de fun maar, fanatiek als ik ben, natuurlijk ook om te winnen. Op maandag, 4-3-13, was de slalom. Eigenlijk een parallel slalom maar doordat er weinig deelnemers waren, werd dit een gewone slalom. De eerste run ging ik super lekker en had ik de tweede tijd. Bij de tweede run bleef ik achter het poortje hangen met mijn bindingen en dus verloor ik tijd. In de derde en laatste run waren er veel geulen en werd het moeilijker. Uiteindelijk ben ik 4^e geworden.
Woensdag was de boardercross. Op dinsdag hebben we met het team al kunnen trainen. De course zelf stelde niet veel voor maar je moest wel goed absorberen; buigen en strekken op de juiste momenten om zo snel mogelijk naar beneden te gaan. Ik had de juiste lijn gevonden en wilde dit woensdag in de trainingsruns nog even perfectioneren. Ik ben in deze run onderuit gegaan en kan me niets meer van dat moment herinneren. Na een tijdje rustig boven gezeten te hebben had ik nergens meer last van en voelde ik alleen mijn heup een beetje. Ik heb mijn kwalificatie runs gedaan en had een tweede tijd. Bij de finale was ik als 3^e weg maar na de eerste kicker lag ik zelfs 2^e. Helaas absorbeerde ik de tweede kicker niet genoeg en viel. Na deze val had ik geen snelheid meer en kon ik de anderen niet meer inhalen en dus ben ik als 4^e geëindigd.
Op de donderdag was er de reuzenslalom. Hier deden alleen maar hardbooters aan mee. Ik was de enige met softboots. De gates stonden echt lekker en het ging bij mij ook goed. We hadden weer drie runs. De eerste run was weer de beste. Ik had de 2^e tijd. In de tweede run was ik gevallen maar in de derde run ging het weer goed. Het was even spannend maar ik ben 2^e geworden!!

Na de prijsuitreiking zijn we richting Italië gegaan voor 2 FIS wedstrijden die we de volgende dagen hadden. Het was heel warm op de berg en de sneeuw gleed dus ook heel slecht. Gelukkig hadden we super goede poeders om onze boards mee te waxen waardoor we in vergelijking met de tegenstanders veel beter gleden. Mijn kwalificatietijd was de 3^e tijd van allemaal. Ik ging het dan ook weer proberen waar te maken in de heats. Bij de eerste heat lag ik op kop maar doordat ik te relaxed ging rijden, haalde een Italiaans meisje mij in. Gelukkig kon ik op de 2^e plek blijven en was ik dus door naar de volgende ronde. In die heat was ik slecht weg bij de start maar halverwege de course kon ik nog inhalen en was ik weer door. Toen de finale heat; mijn start was slecht en ik lag dus ook 4^e in het begin. Maar na de eerste kicker maakte ik zoveel vaart dat ik de tegenstanders in de tweede bocht kon inhalen. Helaas lukte dit niet helemaal en moest ik remmen omdat ik er niet langs kon. Hierdoor verloor ik veel snelheid en ben ik als 4^e geëindigd. Toch ben ik hier blij mee omdat dit een deel van mijn bespreeklimiet voor het Nederlands team is (eindigen bij de eerste 4 tijdens een FIS wedstrijd).
Zaterdag werd ik wakker en had ik geen energie. Ik heb dit weleens vaker en zodra ik dan in de frisse buitenlucht kom, is dit over. Helaas was dit nu niet het geval. Ik probeerde van alles maar niets werkte. Toen ik mijn kwalificatie moest rijden had ik nog een beetje energie en probeerde dan ook zo goed als mogelijk overal te pompen. Ik had weer een 3^e kwalificatie tijd. In de heat kon ik als eerste weg trekken bij de start. Het ging super lekker, alleen in de 2^e bochten lag een diepe geul. Mijn board ging stuiteren en doordat mijn benen geen energie hadden om het op te vangen, ging ik onderuit. Hier baalde ik natuurlijk van maar als ik het achteraf bekijk is het misschien maar beter. Mocht ik een ronde verder zijn gekomen, had ik namelijk helemaal geen energie meer gehad. Ik ben toch nog 9^e geworden door mijn goede kwalificatietijd.

Ik weet nog niet of dit mijn laatste wedstrijd van het seizoen is of dat ik de EC in Lenk, Zwitserland nog ga rijden. Gezien mijn goede prestaties de afgelopen tijd zou ik graag die wedstrijd nog willen doen. Maar dan moet het kwa financiën ook nog allemaal in mijn budget passen. Lees je dit en denk je”ik wil Talya helpen”. Dit kan op allerlei manieren. Gewoon even een belletje of email en dan komen we er zeker uit!!

Dit zijn momenteel mijn team sponsoren en ik wil hun dan ook bedanken; Protest voor de kleding, Barts voor warme handschoenen en mutsen, Oakley voor een mooie goggle, Frosty/Mk skiservice voor de wax en Albert Heijn Vos.

En dan natuurlijk mijn persoonlijke sponsoren nog; Nitro snowboards, Poc voor al mijn protectie en goggle’s, Doornbos fysiotherapie voor mijn persoonlijke begeleiding en Dinami fitness voor het trainen in de fitness.

Laat ik bij het begin beginnen. 8 en 9 februari zou ik eigenlijk mijn volgende wedstrijden in Hohenems, Oostenrijk hebben. Helaas kreeg ik 3 dagen van te voren te horen dat de wedstrijden gecanceld waren. Het was te warm geweest en er kon dus geen course gebouwd worden.

Dan maar wachten op de volgende. Dit waren de NC en EC in Grasgehren, Duitsland, op 23 en 24 februari. In Grasgehren ligt altijd een mooi parcours maar is ook sterk bezet qua deelnemers. Nu was dit ook weer het geval. Op vrijdag hadden we een trainingsdag en zagen de 4 kickers, die aan het eind van de course zaten, er groot en gevaarlijk uit. Toch wilde ik de course uit rijden en ging ik het gewoon proberen. De eerste keer zonder de kickers te nemen, de tweede keer alleen de eerste en zo telkens een stapje verder. Alleen de laatste had ik nog niet kunnen rijden. De ‘s avonds bleek ook dat nog geen een vrouw hem had gehaald/genomen en dus werd deze kicker aangepast.

Op zaterdag, de eerste wedstrijddag, hadden we nog 1 trainingsrun. Deze run ging echt lekker en kon ook de hele course uit rijden. Ik was dan ook benieuwd naar mijn kwalificatie. Ook deze run ging goed. Natuurlijk zijn er altijd punten die beter kunnen maar ik was tevreden. Ik had dan ook een 8^e tijd neergezet en kon dus heats gaan rijden, de eerste 16 gingen door. Ik moest in de eerste heat. In deze heat zat ook Milina, mijn teamgenootje. Mijn start ging goed en was als tweede weg, de nummer drie zat vlak achter me en helaas haalde ze me ook in. Milina was helaas bij de start gevallen en kon ons niet meer inhalen. Ik was daarom als 3^e gefinished en Milina als 4^e. Door mijn 8^e kwalificatietijd betekende dit dat ik als 11^e ben geëindigd.

Bij de Europacup hadden we wat meer trainingsruns. Dit kwam doordat het ’s nachts gesneeuwd had en ze dachten dat ze veel werk hadden om de course losse sneeuwvrij te maken. Dit viel enorm mee en dus hadden we langer de tijd om te trainen. Na een aantal runs kon ik de course bijna zo rijden, hoe ik wilde. In de kwalificatierun probeerde ik dit dan ook te laten merken en dit is me aardig gelukt. Ik had een 5^e tijd. Ik mocht dus weer finales rijden want de eerste 16 gingen door. Helaas was mijn start super slecht en lag ik in het begin 4^e.

Na ongeveer de helft van de course kon ik de toen nummer 3 en 2 inhalen.

Deze inhaalactie was bij een kicker, het meisje dat eerst als 2^e lag stootte me in de lucht aan en ik kon mijn balans niet houden. Hierdoor viel ik en werd ik alsnog 4^e. Hier baalde ik super erg van vooral omdat ik zicht had op top 8. Nu ben ik 13^e geworden. Natuurlijk voor een Europa cup wedstrijd nog goed.

Mijn volgende wedstrijd is het Nederlands kampioenschap in Laax, Zwitserland. En daarna aansluitend 2 fis wedstrijden in Italië. Ik hoop bij deze wedstrijden weer mooie resultaten neer te zetten en telkens een stapje verder te komen. Dit ook dankzij mijn sponsoren; Protest voor de kleding, Barts voor warme handschoenen en mutsen, Oakley voor een mooie goggle, Frosty/Mk skiservice voor de wax en Albert Heijn Vos.

En dan natuurlijk mijn persoonlijke sponsoren nog; Nitro snowboards, Poc voor al mijn protectie en goggle’s, Doornbos fysiotherapie voor mijn persoonlijke begeleiding en Dinami fitness voor het trainen in de fitness.

Alweer een tijdje geleden na mijn vorige blog en er is dan ook weer veel gebeurd. Natuurlijk train ik elke week met het Dutch sbx team in Zoetermeer. Mijn zwakke punt is het springen van schansen(kickers). Ik merk dat door deze training ik me steeds zekerder ga voelen hierbij.

Ook heb ik een nieuw snowboard, een echt boardercross snowboard. Ik had deze al een aantal keer kunnen testen en toen voelde het  echt super aan. Ik was dan ook heel erg benieuwd hoe hij in een echte cross zou presteren.

Doordat het seizoen voor sbx wedstrijden altijd laat begint, kon ik nog een week met de hele familie op vakantie met de kerst. Lekker een week relaxen op de pistes. Maar omdat ik begin januari mijn eerste wedstrijd had gepland staan, heb ik toch nog 2 dagen getraind. Vooral om mijn nieuwe board ook in de “echte” sneeuw te voelen carven. Dit was echt geweldig, zo stabiel. Ik wist gelijk dat ik een goede investering had gedaan. En na deze laatste test was ik dan ook helemaal klaar voor mijn eerste wedstrijden van het seizoen.

Met twee andere uit het team, Glenn en Milina, konden we met de jongens van het EC team, Metten en Casper, mee rijden. Zij wilden naar de zelfde wedstrijden als wij en dus konden we met zijn allen samen reizen. Zo scheelde het voor iedereen in de kosten. Het vinden van financiële sponsoren is namelijk heel lastig en dus moet ik nog steeds alles zelf betalen. Elke vorm van sponsoring is daarom nog altijd welkom!

De eerste wedstrijd was in Zwitserland, in Sedrun. Dit was een FIS wedstrijd (internationaal de laagste punten wedstrijd) en we konden de dag van te voren nog trainen in de course, zodat je de course beter kan verkennen en analyseren. Op de wedstrijddag zelf mag je altijd nog verkennen. Dit doe je slippend(remmend) door de course, hierbij probeer je voor je zelf de ideale lijn te kiezen die je later in de wedstrijd gaat gebruiken. Ook heb je meestal nog 2 trainingsruns voorafgaand aan de start van de wedstrijd. Deze runs zijn eigenlijk het zelfde als je kwalificatie runs en mag je dus op volle snelheid doen. Helaas ging mijn eerste wedstrijd niet zoals ik had gewild en eindigde als 27^e van de 32 dames. De tweede wedstrijd ging veel lekkerder. Ik werd dan ook 18^e van de 31 dames. Een paar honderdste te weinig om door te kunnen naar de knock out finales, dus dit was wel balen.

Na deze twee FIS wedstrijden konden we nog een dag in de course trainen. ’s Ochtends was de course heel hard en verijsd. Dit zou  te gevaarlijk voor de training zijn, wij wilden geen risico lopen op blessures en daarom gingen we de pistes van Sedrun verkennen. ’s Middags alsnog kunnen trainen maar toen Milina en ik even naar de WC gingen, bleek toen we terug naar de course wilden, de lift er naar toe stuk te zijn en konden we niet meer bij de course komen en verder trainen.

Na deze dagen in Zwitserland zijn we richting Frankrijk vertrokken. Hier hadden we 2 “vrije” dagen en daarna één FIS en twee Europacup wedstrijden (internationaal middelhoge punten wedstrijden). Doordat de course niet voor de wedstrijd klaar en opengesteld was, konden we hier helaas niet van te voren op trainen. Iedere deelnemer had op de wedstrijddagen zelf een inspectie en 2 trainingsruns. Bij deze wedstrijden waren er elke keer rond de 55 dames wat uitzonderlijk is. Ook waren er een hoop “World cuppers” aan de start, meiden die normaal gesproken op het aller hoogste niveau starten dus. De eerste dag werd ik 34^e, de tweede dag 36^e en de laatste dag 39^e. Ik ben achteraf erg tevreden met mijn resultaten maar op het moment van de wedstrijd niet. Doordat er zo’n grote groep dames was, gingen namelijk de eerste 32 door. Net als in Zwitserland kwam ik de eerste wedstrijd een paar honderdste te kort. Op de laatste wedstrijd dag moesten we heel lang wachten in de kou en toen ik dan eindelijk mocht starten, merkte ik dat al mijn energie op was. Wel heb ik elke dag opnieuw mijn eigen tijd verbeterd en dat is natuurlijk ook een mooie prestatie.

Ik wil al mijn sponsoren bedanken want zonder hen had ik nooit deze resultaten kunnen halen. Protest voor de kleding, Barts voor warme handschoenen en mutsen, Oakley voor een mooie goggle, Frosty/Mk skiservice voor de wax en Albert Heijn Vos.

En dan natuurlijk mijn persoonlijke sponsoren nog; Nitro snowboards, Poc voor al mijn protectie en goggle’s, Rabanser voor mijn crossboard, Doornbos fysiotherapie voor mijn persoonlijke begeleiding en Dinami fitness voor het trainen in de fitness.

13 t/m 20 oktober 2012 ben ik op trainingsweek naar de gletsjer van Hintertux geweest met het Dutch SBX team. Deze week is een voorbereiding op het wedstrijd seizoen.

Er ligt namelijk op de gletsjer ook een boardercross parcours en dit kunnen we nu eenmaal niet in Nederland trainen.

Helaas is deze week niet helemaal geworden wat ik van te voren in gedachte had. De eerste dag landde ik een schans verkeerd. Ik ben toen op mijn hoofd terecht gekomen met als

resultaat een gescheurde helm. Het bezoek aan de dokter daarna, leerde mij ook nog dat ik een lichte hersenschudding had en de volgende dag rust moest houden. De hersenschudding viel gelukkig mee, daar had ik de volgende ochtend dan ook geen last meer van. Een hele dag rust viel me zwaar maar gaf me wel de tijd een nieuwe helm te kopen. Achteraf was het die dag boven op de berg heel erg slecht weer en moest de training eerder worden afgebroken, ik had gelukkig niet veel gemist.

De volgende ochtend was het strak blauw en overal was het wit. De hele nacht had het door gesneeuwd en boven op de

berg lag er dan ook een dikke laag verse poeder. Ik had dan ook weer super veel zin om te gaan boarden. We gingen lekker poederen! Dit was kortweg een super dag.

De andere dagen heb ik getraind op het carven en springen. Vooral het springen is voor mij tijdens de training een aandachtspunt en dit wilde ik zoveel mogelijk doen om het nog beter onder de knie te krijgen. Het ging vrij lekker alleen helaas een paar keer te weinig snelheid en daardoor verkeerd terecht gekomen. Ik kreeg steeds meer last van mijn heupen, eerst rechts maar later ook links. Toen ik na al het springen en trainen op het punt kwam dat ik  de boardercross zou gaan rijden, was de pijn helaas te erg en heb dan ook maar besloten om het niet te forceren en het gehele parcours niet meer te doen.

Buiten het snowboarden om hebben we met het team ook nog veel leuke dingen gedaan zoals skateboarden in een bowl, slackline en andere balanstraining, hardlopen en natuurlijk gewoon de gezelligheid onderling.

Ondanks de mindere dingen en dat het niet helemaal de week was die ik gehoopt had, was het toch een leuke week, die mede mogelijk gemaakt werd door Unilever, Albert Heijn Vos, Barts handschoenen en mutsen, Protest, NITRO, POC, House of Hygge en natuurlijk het Dutch SBX team!

Nu ik dit blog schrijf is er al weer ontzettend veel gebeurd. Laat ik dus maar bij het begin beginnen.

foto door Natasja Vos

Natuurlijk speelde mijn knie een belangrijke factor aan het eind van het vorige seizoen. Hieraan ben ik geopereerd zoals ik in mijn laatste blog al vertelde. Helaas gaat dit herstel nog niet zoals ik gehoopt/verwacht had. Doordat ik lang met de “kapotte” knie heb rond gelopen is de aansturing van mijn spieren ook allemaal veranderd. Momenteel ben ik hard aan het trainen om dit weer goed te krijgen maar helaas heeft dit iets meer tijd nodig. Wel kan/mag ik al weer snowboarden en sporten. Dit geeft nog wel klachten maar zolang het niet te veel wordt is het goed.

Vorig seizoen  heb ik een aantal keer contact gehad met Sonja Hanemaaijer. Haar heb ik gevraagd of ik misschien een keer mee mocht trainen. Zij traint namelijk het sbx talenten team van Nederland. Zij vond dit goed, alleen zat ik met mijn knie en kwam het er dus telkens niet van. In Laax(NK 2012) heb ik dan toch een half dagje mee kunnen trainen. Het was heel gaaf om met meer boarders te kunnen trainen en veel gemakkelijker dan dat je alles zelf moet doen. Ik besloot dan ook om het seizoen 2012/2013 bij het Dutch SBX team te gaan.

Eind augustus vroeg Rob Gerlings of ik nog steeds mee wilde doen, hij had het namelijk over genomen van Sonja. Natuurlijk wilde ik nog steeds in het team en dus stond ik een paar weken later in Zoetermeer.  Hier kregen we direct een uur fysieke training met daarna nog 1,5 uur sneeuwtraining. Om de week hebben we de fysieke training voor aanvang.

Nu heb ik er al weer 3 trainingen op zitten en heb geen spijt van mijn beslissing om bij het team te gaan. Ook hebben we nog extra trainingen om een allrounde sporter/snowboarder te worden. Dit moet je zijn als boardercrosser.  Deze extra trainingen zijn over het algemeen skateboardtrainingen, maar er staat ook een keer schoonspringen op de planning.

Foto door Natsja Vos

Vorig jaar was het team nog onderdeel van de NSkiV maar dit jaar hebben zij zich terug getrokken. Nu hebben de ouders van de teamleden het overgenomen. Zij hebben een aantal geweldige sponsoren voor het team geregeld en daarom was er afgelopen vrijdag een pers presentatie van het team. Dit was absoluut een geweldige gebeurtenis. De teamleden en trainers waren helemaal nieuw aangekleed met dank aan Protest snowboard/ski kleding en Barts handschoenen en mutsen. Verder kregen we van Albert heijn Vos een bus voor het team. Deze kunnen we gaan gebruiken om naar trainingsweken in de bergen te gaan of om wedstrijden te bezoeken. Na dit alles kregen we nog een skate training in het nabij gelegen skatepark.

12 Oktober gaan we met het team op trainingsweek naar Hintertux, Oostenrijk. Dit word mijn eerste week sneeuw van het seizoen en ik ben dan ook heel benieuwd. Ik heb echt zin in het wedstrijdseizoen en ga hard mijn best doen om alles eruit te halen wat er in zit.

Ik houd jullie op de hoogte! Wil je meer foto’s zien en op de hoogte blijven van ons team kan je ook altijd kijken op de facebooksite van het Dutch sbx teamà www.facebook.com/DutchSbxTeam

Dutch sbx team

Helaas is voor mij het seizoen weer tot een einde gekomen. Een super jaar met veel sneeuw. Het was voor mij dan ook voor het eerst dat ik zoveel weken in de sneeuw heb gezeten. Dit is me zeer goed bevallen en ik merkte aan mezelf dat ik vooruit ben gegaan.

Na mijn laatste blog ben ik een week in Val Thorens, Frankrijk, geweest. In deze week heb ik skiles geven en wilde ik een board testen voor volgend seizoen. Helaas hadden ze het board wat ik wilde niet en ging dit niet door. Aan het eind van de zomer ga ik dit nu doen. Doordat er goede sneeuw was en er zelfs verse sneeuw viel, heb ik veel kunnen poederen. Ook heb ik een tocht met een gids gemaakt. Dit was een super mooie tocht via onaangeraakte poeder velden. Super gaaf om te doen!

De woensdag na deze geweldige week werd ik geopereerd aan mijn knie. Bij de operatie bleek dat er in mijn meniscus een scheur zat. Verder zaten er in mijn gewricht losse stukjes. Alles is weer netjes gemaakt en mocht na de operatie dan ook weer naar huis. Tot nu toe gaat het allemaal heel goed. Heb geen pijn en loop en fiets al weer rond.

Dit is dan ook weer mijn laatste blog van dit seizoen. Van de zomer ga ik veel werken en trainen om komende winter goed door te komen. Qua training wil ik hoger eindigen dan vorige zomer. Vorige zomer heb ik namelijk een terugval gehad door mijn operatie toen. Wanneer ik hoger eindig hoop ik ook op snowboard gebied hoger te kunnen eindigen. Verder ga ik proberen een seizoen lang blessure vrij te zijn en meer en betere wedstrijden te kunnen rijden.

Ik zie er alweer naar uit! Mocht ik van de zomer nog interessante dingen mee maken blog ik dit zeker en anders tot volgende winter.

Laatste wedstrijd van het seizoen

Afgelopen week was het weer het NK in Laax, Zwitserland.Tegenwoordig ook wel snowfest genoemd. Ik kwam natuurlijk naar het NK om de boardercross te rijden. Het was nog spannend of deze ook echt wel door ging. Vorig jaar was het ook zo warm geweest en konden ze geen cross bouwen. Gelukkig was er genoeg sneeuw en ging de cross door. Op het begin van de week lag er een heel flauw parcours, gelukkig werd dit halverwege de week deels aangepast.

Bij het snowfest zijn er heel de week elke dag snowboard wedstrijd. Zelf heb ik mee gedaan aan de parallel reuze slalom en de boardercross. Tricks kan ik namelijk niet op mijn snowboard en heb daar dus ook geen risico voor genomen. Ik wilde me helemaal op de boardercross richten. De slalom wedstrijd heb ik wel gereden omdat dit een goede voorbereiding is. Deze was op woensdagmiddag zodat ik daarvoor ’s ochtends nog kon trainen.

De training ging super lekker. Wel merkte ik dat de sneeuw snel zacht werd en dat later dus de wedstrijd piste snel geulen zou krijgen. Met geulen snowboarden is moeilijker doordat je heel de tijd druk op je snowboard moet hebben. Gebeurd dit niet glijd je snowboard weg of val je. Met het inspecteren van de wedstrijd slalom leek mij de rode slalom makkelijker dan de zwarte. Ik was dan ook blij dat ik op rood mocht starten met mijn qualificatie. In mijn qualificatie moest ik tegen Bell Berghuis, Nederlandse selectie sbx. De rode course bleek achter af niet het gemakkelijkst te zijn. Om als eerste course gelijk de moeilijkste te krijgen was daarom ook wel een tegenvaller. Bell kon ik in het begin goed bij houden maar op een gegeven moment reed ze verder van mij weg. Ik kon me wel plaatsen voor de finales. In de finales moest ik tegen iemand op hardboots. Goed tegenstand geven lukte me wel maar winnen zat er niet in. Uiteindelijk een 10^e plek.

Op vrijdag was de boardercross. Donderdag konden we hier nog voor trainen. ’s Ochtends hadden ze nog hard gewerkt aan de course. De startsectie was echt technisch en was blij dat ik hier op kon trainen. Doordat het ’s ochtends had gesneeuwd was de rest van de course besneeuwd en dus heel langzaam. Het was dan ook niet leuk om hierop te trainen. Ik heb dus heel de middag op de startsectie getraind. Dit ging steeds beter en op het einde van de dag was ik dan ook tevreden. Mijn knie was niet helemaal geweldig maar het lukte me door het start gedeelte komen.

Vrijdag was het dan zover. De eerste lift naar boven en voorbereiden op de wedstrijd. We kregen 2 trainingsruns en 1 quali. De trainingsruns gingen echt lekker. En ging me dan ook met een goed gevoel voorbereiden voor mijn qualificatie. Ik had uiteindelijk de 2^e tijd van de dames, achter Bell. Dit betekende dat ik als eerste mijn startplek mocht kiezen in de halve finale. Bij de start was ik snel weg maar helaas viel ik bij de Wutang. Gelukkig vielen er nog 2 maar Britt(zusje van Bell) kon doorrijden. Ik moest dus als eerste van de anderen beneden komen anders kon ik niet door. Ik kon als tweede weg en haalde halverwege de gene voor mij in. Ik was dus gelukkig door.

In de finale moest ik tegen de zusjes Berghuis, alle twee hebben ze al veel wedstrijden gereden. En tegen Martine Veldhoen, ook fulltime snowboardster geweest. Ik had dus een lastige finale. Bij de start was ik goed weg. Ik ging gelijk op met Bell en Britt maar helaas viel ik weer bij de wutang. Alleen Bell kon door. Martine kon er uiteindelijk ook langs en ik kon opstaan voor Britt. In de course kon ik Martine inhalen en toen stond daar ineens Bell stil. Ze was blijkbaar gevallen en had geen snelheid meer. Ik kon dus ook Bell in gaan halen. Ik zat precies in een bocht en kon haar inhalen. Helaas ging het allemaal niet hoe ik wilde kon ik mijn lijn niet rijden en bleef ik niet in de course. Hierdoor werd ik 4^e. Heel jammer maar ik ben toch tevreden met mijn resultaat. Ik weet nu hoe dicht ik bij een podiumplek zat. Dit is dan ook mijn streven voor volgend jaar!

Eind april ga ik nog een week naar Valthorens, Frankrijk. Hier ga ik boards testen voor volgend jaar. Ook ga ik nog een aantal dagen les geven.

Ik blijf bloggen!

Na mijn laatste blog is er al weer een hoop gebeurd. De drie weken Zell am See zitten er weer op en over een week is het NK in Laax, Zwitserland al weer.

Laat ik beginnen over Zell am See. Mijn doelstelling was om hier veel kickers te gaan rijden maar dit is er helaas niet van gekomen. De eerste dag dat ik in de sneeuw stond ging het niet lekker. Na een halve dag gesnowboard te hebben voelde ik mijn knie heel erg. Ik besloot dan ook om terug naar huis te gaan. Na overleg gehad te hebben met mijn fysiotherapeut besloot ik om 3 dagen niet te gaan snowboarden. 3x per dag fietsen zonder weerstand en koelen was nu het beste voor mijn knie. Zelf voelde ik ook wel dat het steeds beter ging. Na de 3 dagen “rust” ben ik dan ook weer gaan snowboarden. Dit voelde best goed maar omdat het nog steeds niet super voelde ben ik weer maar een halve dag gegaan. Nog steeds geen schansen kunnen springen dus.

In het huis waar ik verbleef zaten ook een paar snowboarders van de Nederlandse alpine selectie. Na wat contact met hun trainer mocht ik een keer mee trainen op de reuzen slalom. Dit is voor mij ook een goede training. Ik moet namelijk goed op mijn techniek letten en veel blijven bewegen. In de cross is dit ook belangrijk.
Doordat het erg warm was maar ’s nachts wel gewoon vroor was de piste waarop de training was heel hard. Dit is erg moeilijk doordat je snel doorglijd. De oplossing hiervoor is veel bewegen. Dit is een punt waar ik niet goed genoeg in ben en dus een goede training. Eerst een warming up op de piste, carven en wennen aan de harde piste. Daarna eerst een run door het parcours geslipt, om te kijken hoe alle stubbies(paaltjes) staan. De stubbies stonden op een gegeven punt heel lastig. Zelfs de selectieleden hadden hier moeite mee. Je kon dat stuk namelijk niet vol nemen want dan werd je door je snowboard gelanceerd. Na een keer rustig door de stubbies gegaan te zijn, wilde ik het parcours wat beter onder de knie krijgen en ging dus nog een keer erdoorheen. Achteraf gezien had ik dit beter niet kunnen doen. Ik viel ongelukkig en voelde meteen dat het mis was met mijn schouder. Ik kon hem niet goed bewegen en had veel pijn. 2 jaar geleden was ik ook op mijn schouder gevallen en was er een spier gedeeltelijk afgescheurd. Met een operatie is dit weer hersteld maar mijn schouder blijft een zwakke plek. Ik ben dus ook maar met de training gestopt. Ik baalde hier flink van, ging het net weer goed met mijn knie krijg ik dit weer.

Doordat ik fysiotherapie studeer wist ik op dat moment wel goed wat voor oefeningen ik kon doen. Na weer 2 dagen niet snowboarden en rustig aan doen kon ik niet meer stil zitten. Ook waren er vrienden in de buurt. Samen met hun en mijn vriend ben ik een dagje gaan skiën bij de Weißsee. Hier was ik nog nooit geweest. Hier heb ik een dagje de toerist uit gehangen. Rustig een beetje skiën om toch lekker bezig te zijn. Met mijn schouder ging het gedurende de dag steeds beter en mijn knie voelde ik bijna niet.

Daarna nog een paar halve dagen geboard. Rustig een beetje techniek trainen en veel km maken. Schansen heb ik niet genomen, mijn knie voelde ik namelijk nog steeds wel een beetje. Maar gelukkig was mijn schouder weer de oude.

2,3 en 4 maart waren er in Saalbach, half uurtje vanaf Zell am See, een Europacup snowboardcross. Dit is een niveau hoger dan de wedstrijden die ik tot nu toe heb gereden. Daarom wilde ik graag gaan kijken hoe het rijders niveau hier is. De laatste dagen was het heel warm geweest dus van sneeuw was niet veel over. Het leek een beetje op slush puppie alleen dan zonder siroop. Het parcours zag er echt gaaf uit. Maar door de zachte sneeuw waren er heel veel crashes. Uiteindelijk ben ik blij dat ik niet aan deze wedstrijd mee heb gedaan. Er deden namelijk veel worldcup(nog een niveau hoger) rijders mee omdat er geen andere wedstrijd was en de omstandigheden waren gewoon niet goed. Maar ik heb wel besloten volgend seizoen een Europacup te gaan rijden. Al is het alleen maar om ervaring op te doen.

Ten slotte de laatste week van Zell am See. CIOS Goes kwam richting Zell. Aan de 4^e jaars leerlingen mocht ik skiles gaan geven. Ze kwamen in twee groepen omdat het zoveel leerlingen zijn. Bij de eerste groep had ik beginners. Jongens en meiden die nog nooit in de bergen waren geweest. Dit was hun allereerste sneeuw ervaring. Het was heel gaaf om ze aan het eind van hun tijd in Zell am See netjes naar beneden te zien skiën, zelfs van een rode piste. En met een beetje doorzetten, vallen en op staan ook van een zwarte piste. De tweede groep waren voor mij ook skiërs. Deze groep had al wel een aantal dagen sneeuwervaring en dus konden we snel meters gaan maken. Ook dit was heel leuk om te doen.

Na zondag 11 maart afscheid genomen te hebben en spullen ingepakt te hebben ben ik weer richting Nederland vertrokken. Een week in Nederland en dus zonder veel belasting van mijn knie. Voelde ik mijn knie nog steeds. Ik ben toen langs een orthopeed geweest, MRI en röntgen foto laten maken. Hieruit bleek dat de meniscus van mijn linker knie gescheurd is. De orthopeed adviseerde mij goed na te denken over wat ik nog wilde doen dit seizoen. Het is daarom dat ik de keuze heb gemaakt om een wedstrijd minder te doen.

Mijn volgende keer in de sneeuw is daarom het NK in Laax, Zwitserland. Deze is 1 t/m 8 april. De boardercross staat gepland op vrijdag 6 april. Ik heb dus een aantal dagen ervoor in de sneeuw om te kunnen trainen. Deze dagen ga ik rustig aan doen zodat ik op de vrijdag kan knallen.

Na deze week heb ik nog één sneeuwweek, de Dutch Snow Week. In deze week ga ik snowboard lesgeven en een aantal boards testen. Het testen is nodig om te kijken wat voor snowboard ik volgend jaar wil en of ik überhaupt een nieuwe wil.

Wanneer alle sneeuw voor mij voorbij is, half mei, word ik geopereerd. Volgend seizoen ga ik dan proberen er een nog beter seizoen van te maken.

Maar zover is het nog niet! Eerst op weg naar het NK. Ik houd jullie weer op de hoogte van mijn resultaten en bevindingen.

Open wedstrijd, Grasgehren

Samen met het sbx rookie team van de Nederland en invallend trainer/coach Metten Maas ging ik als begeleider donderdagochtend op pad richting Duitsland, Grasgehren. Vanuit ons slaapadres in Rotterdam moesten we naar Zoetermeer om de kids op te halen.  Door het navigatiesysteem werden we helemaal omgeleid, toeristische route, maar we waren mooi op tijd. Nadat alle spullen waren ingeladen, wat nog een hoop gepuzzel was omdat iedereen super grote tassen bij zich had voor een hele kleine bagageruimte, waren we weg. Ondertussen wilde ik het navigatiesysteem weer instellen voor de plaats van bestemming. Dit lukte niet en alle omheen gelegen plaatsen pakte hij ook niet. Ik vond het allemaal maar vreemd. Later bleek dat de kaart van zuid Duitsland niet in het systeem stond. Gelukkig zaten we nog in Nederland en kon ik op het internet van mijn telefoon de treinroute er naar toe vinden.  Zo zijn we uiteindelijk na twee stops onderweg heelhuids aangekomen op de plaats van bestemming.

Nadat alles was uitgepakt en de kamers waren ingericht zijn we met zijn allen het dorp doorgelopen. Lekkere dingen gekocht voor op de kamers, kaarten voor familie en ik weet het niet eens meer allemaal. Daarna terug naar het hotel om de boards nog een onderhoudsbeurt te geven. Toen dat bij iedereen gebeurd was konden we lekker gaan eten. ’s Avonds nog een beetje trainen en vroeg naar bed want iedereen was moe van de reis.

De eerste trainingsdag
Samen met het Duitse team waren we het enige team die aan het trainen was. ’s Ochtends vooral techniek training gedaan en een paar rollers kunnen rijden. Rond half 12 lekker gaan eten en daarna mochten we het parcours in. Eerst alleen nog maar het eerste deel. Op zich was dit ook wel fijn want je kon aan dit stuk extra aandacht besteden. Het bestaat namelijk uit de start met daarna een wuthang, 2 tables en 2 rollers. Wanneer je de wuthang niet goed rijdt verlies je veel tijd. Met wat tips aan iedereen konden de meesten hun perfecte lijn rijden. Zelf had ik er ook een goed gevoel bij. Ik stond zeker op mijn board en wanneer iets niet lukte, wist ook wat er mis ging. Toen werd het gehele parcours open gegooid. Eerst een inspectie langs het deel wat we nog niet gereden hadden. Een bank li(kuipbocht), step down, bank re, corner jump li, step down, roller, grote kicker(schans), bank re, bank li en step down. Het was voor mij eerst wel een heftig parcours. Bij de kicker zat er een grote gap(gat) achter, wanneer je te langzaam ging had je dus geen goede landing. Ook moest je bij een aantal sprongen goed aan de zijkant rijden omdat je anders niet binnen de paaltjes bleef. Na een aantal keer rijden had ik het grootste gedeelte van het parcours onder de knie, of ieder geval een zekere en goede lijn.  Alleen de kicker bleef een probleem, elke keer landde ik net op de knik en schoof ik onderuit. Onderhand begon ik goed moe te worden en voelde ik ook dat ik beter kon stoppen. De rest van het team was ook moe. Dat merkte we wel aan de laatste run die iedereen deed. Bij de eerste wuthang ging iedereen al onderuit.

Bij de tweede trainingsdag kwamen we de parkeerplaats oprijden en was het al een stuk drukker. Vandaag was namelijk een officiële trainingsdag. Metten ging ons inschrijven en ik zorgde voor het  warm rijden met het team. Daarna weer met zijn allen verzameld, we kregen ons bib en gingen gezamenlijk het parcours verkennen. Omdat er niets was veranderd had ik aan 1 run inspectie genoeg en ben samen met 2 anderen van het team nog een afdaling op de piste gaan maken. De anderen hielden nog een 2^e inspectie en voegden zich daarna weer bij ons. Na een gezamenlijke warming-up mochten we beginnen met trainen.  Dat dit een officiële trainingsdag was, was wel te merken. Je moest super lang wachten voordat je weer aan je volgende run kon beginnen. Mijn eerste run ging super lekker, totdat ik bij de kicker kwam. Ik voelde dat ik net te weinig snelheid had en lande vol met mijn achterste been op de knik. De bank die daarop volgde kon ik ook niet halen maar de laatste bank en step down reed ik nog uit. Toen ik beneden stil stond voelde ik dat mijn knie niet fijn was. Wanneer ik mijn binding dan ook uit deed om weg te steppen kreeg ik een enorme pijnscheut in mijn knie. Ik was weer op mijn board gestapt en naar beneden gesnowboard. Het snowboarden ging nog echt goed maar eenmaal beneden toen ik weer moest steppen kreeg ik weer die pijn. Bij mijn tweede run koos ik dan ook voor zekerheid en nam de zo genaamde “chicken line” dit is een stuk parcours die de jongeren en dames mogen rijden in plaats van de kicker. Het enige nadeel hieraan is dat het een stuk langzamer is. Ik wil dan ook liever niet dit stuk in de wedstrijd rijden. Om 13:00 was de training afgelopen, even wat eten en daarna zijn we door gegaan naar het funpark om daar nog een aantal kickers te springen. Dit voelde echt goed maar ben toch na 2 runs in het restaurant gaan wachten tot de rest ook klaar was met trainen.  ’s Avonds weer eten en board onderhoud, daarna gezellig met zijn allen een beetje gekletst waarna we op tijd zijn gaan slapen. Mijn knie voelde bij het lopen nog steeds niet goed aan dus was heel benieuwd of ik de volgende dag wel zou kunnen snowboarden.

’s Avonds voor het slapen gaan had ik nog een pijnstiller ingenomen en zo kon ik lekker slapen. ’s Ochtends had ik nog steeds last van mijn knie maar ik wilde het gewoon proberen. De eerste stappen waren het pijnlijkst, ook omdat mijn knie stijf was. Maar na een stuk ging het lopen steeds beter. Na het ontbijt zijn we dan ook weer met zijn alle vertrokken richting piste. Metten regelde het officiële deel weer en ik zorgde voor de warming-up. Ik was heel benieuwd hoe dit zou gaan maar boven mijn verwachting in ging het best lekker. Natuurlijk voelde ik wel dat mijn knie niet super was maar ik kon er alles mee doen wat ik wilde. Daarna hadden we weer een inspectie. Er waren een paar kleine aanpassingen gemaakt. Zo was de landing achter de kicker iets vervroegd, zodat je niet meer op de knik kon landen. Wanneer je tenminste wel genoeg vaart maakte. Ook was de eerste wuthang iets verlaagd zodat je meer naar voren ging in plaats van naar boven.  Na de inspectie begon de training. Iedereen had 1 trainingsrun. In mijn training viel ik op de cornerjump, hierdoor kon ik de kickerline niet nemen en nam ik in de training de chickenline. Dit vond ik jammer omdat ik in de quali wel echt de kicker wilde springen, dit scheelde veel tijd. Ik besloot ondanks dat ik de kicker niet had getraind en ik maar een 1 quali had toch de kicker te nemen. Achteraf was dit een juiste keuze. Mijn run ging niet helemaal goed maar goed genoeg. Het ging lekker! Ik had me geplaatst voor de kwart finales . Ik zat bij de snelste dus mocht ik in mijn heat(we moesten met 3 tegelijk nu door het parcours) de startplek als eerst kiezen. Dit kan ook heel erg schelen in tijd doordat je een betere of minder goede lijn kan rijden.  In de kwart finales vertrok ik als eerste. Maar helaas kwam een meisje me bij de eerste roller voorbij. Zij kwam zo hard voorbij dat ik haar niet bij kon houden. Het meisje wat 3^e lag, lag ver achter me dus kon ik rustig aan doen. Niet te veel risico’s nemen. Ik kon de kickerline nemen maar helaas kon ik hem niet landen. Ik schoof door net tot de vlag. Doordat ik ver genoeg voor lag kon ik een stukje terug omhoog waardoor ik niet gediskwalificeerd werd. Ik ging als 2^e over de finish en dus ging ik door. Het meisje wat als 3^e lag nam namelijk de chickenline.  Op naar de halve finale. Ik mocht als 2^e mijn plek bij de start kiezen. Bij de start was ik ook als tweede weg. Het meisje wat voor mij lag reed een mooie lijn en ik kon goed in haar spoor blijven. Hierdoor reed ik ook een hele lekkere run. Ik kwam weer als 2^e over de finish en dat betekende dat ik bij de beste vier zat. De grote finale dus!!!  Bij de finale mocht ik als laatst mijn plek kiezen bij de start. Voor mij geen probleem want ik vond er niet echt hele slechte plekken tussen zitten. We waren weg en bij de start reden we met drie naast elkaar. Het meisje waar ik in de halve finale tegen moest was gevallen. Jammer genoeg kwam ik bij de eerste bank toch als derde erdoor heen. De twee meiden voor mij waren echt veel te snel dus ik moest mijn eigen race rijden. De kicker ging goed, op naar de laatste bank. Deze was gedurende de wedstrijd steeds moeilijker geworden en omdat ik niemand achter mij zag en hoorde nam ik hem op safe. Helaas was dit geen goede beslissing want uit het niets kwam het vierde meisje aan geboard. Ik liet mijn board ook lopen maar was te laat. Helaas net achter haar over de finish. Hier baalde ik wel van maar was ook heel blij met mijn 4^e plek! Mijn eerste podiumplek, ze hadden namelijk een podium voor 1 t/m 4.

Na de wedstrijd wachten op de prijs uitreiking. Ik was niet de enige met een goede plaats. Ook de rest had goed gereden. Wes 3^e, Milina 5^e, Glenn 7^e, Maurice 12^e en Lorenzo 17^e. Super goed gedaan dus. Wij Nederlands kunnen er wat van!! Voor Wes en mij was er een mooie ingegraveerd “kaasplankje”.

Mijn volgende wedstrijd is waarschijnlijk pas 30 maart, national cup in Silvaplana, Zwitserland met aansluitend het Nederlands kampioenschap in Laax, Zwitserland. Maar tot die tijd ga ik eerst 17 februari voor 3 weken naar Zell am See, Oostenrijk. Ik ga proberen zo veel mogenlijk kickers te rijden want ik heb de afgelopen wedstrijden gemerkt dat daar nog veel te verbeteren valt.

Ik houd jullie weer op de hoogte!

Afgelopen weekend (4 en 5 feb.) heb ik mijn eerste internationale FIS wedstrijd gereden in Hohenems, Oostenrijk.

Mijn ouders waren zo lief om mee te gaan naar deze wedstrijd. Donderdagmiddag kwamen ze me dan ook ophalen op mijn stage om op weg te gaan. De reis ging heel voorspoedig en na een aantal stops onderweg gehad te hebben, kwamen we bij het dorp aan. Hier hadden we een appartement geboekt voor het weekend. 2 km voor aankomst bij het appartement moesten we de bergen in. Omdat het al een paar dagen wat had gesneeuwd en het dit nog steeds deed was de weg spekglad. De auto kwam dan ook na 500 meter niet meer omhoog. Het bleek later dat de winterbanden die onder de auto zaten niet goed genoeg meer waren voor deze omstandigheden. Andere auto’s reden namelijk met gemak naar boven. Gelukkig was er een Oostenrijkse jongen zo aardig die ons en onze bagage wel naar boven wilde brengen. De volgende ochtend na het ontbijt zijn we naar beneden gewandeld om de auto te halen. ’s Ochtends was de weg schoongemaakt dus we konden de auto mee naar boven nemen.

’s Middag wilden we naar het parcours en de pisten gaan kijken om te zien hoe het er allemaal bij lag. Doordat het in dit dorp bijna niet toeristisch is, stond het allemaal heel slecht aangegeven. Na wat navragen konden we toch de weg naar het gebied vinden. Helaas was deze weg niet schoon gemaakt en liep het op een gegeven moment 20% omhoog. Daarom besloten we ook om te keren. Dit alles voor de veiligheid. 19:00 uur was er die avond teamcaptains meeting, hier vertelden er meer dat ze problemen hadden met de weg, dus ook diegene die met goede winterbanden reden! Gelukkig mocht ik met de organisatie naar boven rijden anders had ik een probleem gehad. De bussen reden namelijk pas een uur later.

Op de wedstrijddag had ik om 8.45 inspectie van de cours, om 9.00 uur 2 trainingruns. Het parcours ging als volgt; wuthang, wuthang, 3 rollers, bank re, roller, bank li, bank re, 2 rollers, step down en kicker. De organisatie kwam er achter dat de 2^e wuthang te hard ging. Daarom werd het veranderd, eerst met de hand met schapers maar dit ging niet goed dus kwam er een pistebully omhoog. In de tussentijd zat ik heel de tijd te wachten omdat er niets werd verteld. De temperatuur was -23 C^o  dus dat was niet heel fijn. Na anderhalf uur wachten in die kou werd er eindelijk duidelijkheid gegeven. Het duurde nog zeker een uur dus ik kon even warm in het restaurant gaan zitten. Toen de course bijgewerkt was, mocht iedereen weer 1 trainingsrun doen. Hierna ging de wedstrijd eindelijk beginnen. Wel werd nog even mede gedeeld dat eerst de jeugd mocht rijden dan de heren en daarna pas de dames. Terwijl de dag ervoor bij de meeting werd gezegd dat de dames na de jeugd mocht. Ik moest dus nog langer in de kou wachten. Toen eindelijk mijn qualificatierun, ik mocht er helaas maar 1 rijden. Bij de tweede wuthang raakte ik iets uit balans, mijn board kwam vol op zijn kant en ik vloog zo een vlag in. Ik heb wel de run uit gereden maar was uiteindelijk 25^e geworden, door de val had ik teveel seconden verloren. Helaas dus niet in de finales.

’s Middags weer wachten want na de finales was pas weer teamcaptain meeting. Gelukkig nu wel in het restaurant dus lekker warm. Op een gegeven moment vond ik het wel lang duren voordat iedereen kwam. Dus ging ik het navragen, bleek dat de meeting in het restaurant boven was. De lift was al dicht dus het lukte mij niet meer om daar bij te zijn. Maar gelukkig kwam er iemand met een sneeuwscooter naar beneden, die daarna weer naar boven moest. Ik mocht met hem mee rijden naar boven. Wat was dit een gaaf gevoel, keihard de piste naar boven scheuren.

2^e wedstrijddag
Vandaag was het heel goed geregeld,  de organisatie had geleerd van gisteren. De 2^e wuthang was nog beter gemaakt. De training was gestructureerd, je werd afgevinkt bij de start waardoor iedereen ook echt maar 2x een run kon maken. Mijn trainingsruns gingen echt lekker alleen helaas in alle twee gevallen. De eerste run deed ik iets raars bij de wuthang waardoor ik omhoog moest springen om toch goed uit te komen. De 2^e run kon ik de bank(kuipbocht) niet houden waardoor ik met netten en al een salto maakte en naast de baan uit kwam. Toen de wedstrijd echt ging beginnen (jeugd, mannen en als laatst weer de vrouwen), kon de organisatie mij heel precies vertellen hoe laat ik aan de beurt zou zijn voor mijn qualificatierun. Hierdoor kon ik warm in het restaurant gaan zitten. Opgewarmd verscheen ik dan ook aan de start. Wat een verschil met gisteren. Warm en met een goede concentratie vertrok ik voor mijn run, we kregen er weer maar 1. Alles ging lekker, ik had het juiste spoor te pakken. Helaas bij de laatste sprong(kicker) een kleine balansverstoring maar ik kon de finish halen zonder te vallen. Ik was dan ook heel tevreden. Toen was het afwachten of ik snel genoeg was geweest om bij de eerste 16 te zijn zodat ik door mocht naar de finales. Helaas was dit niet het geval, ik had er 4 sec teveel overgedaan. Toch was het een goede afsluiting van mijn eerste “echte” wedstrijd. Ik heb vorderingen gemaakt en ben benieuwd hoe mijn volgende wedstrijd gaat. Dit is een open wedstrijd (is lager dan een FIS) aankomend weekend in Grasgehren, Duitsland. Ik houd jullie op de hoogte.

Afgelopen week ben ik met mijn opleiding fysiotherapie weg geweest naar Bad Gastein, Oostenrijk. Vrijdagavond vertrokken we met bijna alle tweede jaars, namelijk 180 man voor een 14 uur durende busreis.  Zaterdag ochtend aangekomen was het een behoorlijke rommel. Iedereen stormde het huis door opzoek naar een kamer, de leraren vonden het huis behoorlijk tegenvallen en het ging allemaal niet volgens de planning.

Het gevolg; de mensen die netjes hadden geluisterd moesten slapen op een 20 persoonskamer of op matjes op de grond. Helaas waren een paar klasgenoten en ik hier ook de dupe van. Maar gelukkig werd dit de volgende dag opgelost, ze hadden een mooi appartement ergens anders bij geboekt.

Zaterdag nadat iedereen eindelijk zijn ski en snowboard materiaal had verzamelt en gegeten had gingen we nog een uurtje naar de piste. Een steil smal paadje omhoog lopen om uiteindelijk bij de beginners weide te komen.  Ik gaf namelijk les aan de beginners. De eerste paar dagen hebben we ons daar dan ook vermaakt maar de groep maakten al snel grote stappen. En de eerste blauwe en rode pistes konden we gaan nemen.  Ook nu hadden ze veel vooruitgang, goede technieken, snelheid en al een beetje Freestyle.

Aan het eind van de week waren er nog 2 vrije middagen en 1 vrije dag. Deze heb ik gebruikt om zelf nog wat technieken en sprongen te trainen. Helaas begon mijn knie weer op te spelen. Hoe langer ik bezig was hoe meer pijn ik kreeg. Maar deze dagen had ik echt het idee dat ik kon doen met mijn board wat ik wilde, dat ik de controle over mijn board had. Kortom ik denk dat ik klaar ben voor de eerste wedstrijd en ik heb er zin in!

Gisteren had ik de Nieuwjaarsborrel van EGO indoor ski, mijn werkgever. Daar gaf mijn baas een mooie speech over “social media”. Dat je met de tijd mee moet gaan, het moet gebruiken waar het kan. Deze speech is een van de redenen dat nu ook mijn website gekoppeld is met facebook.

Eigenlijk was ik hier al mee bezig maar  zo heb ik weer een mooi verhaaltje om met jullie te delen. Ook heb ik nu gelijk een test bericht om te kijken of het allemaal werkt hoe ik het wil.

Welkom op mijn site!

Binnenkort ga ik website nog verder bij werken en kunt u mijn prestaties hier volgen.